بر سر دردم دگر دردی فزودی کاشکی

در پی سیمرغ وصلش عالمی دل خسته اند

بودی او را در همه عالم وجودی کاشکی

چون دلم را درد او درمان و جان را مرهم است

حلقه امید تا کی بر در وصلش زنم؟

دست لطفش این در بسته گشودی کاشکی

از پی بود عراقی زو جدا افتاده ام