زیرا که سلیمان شد فرمانده دیوانی

گر خاک رهش گردم هم پا ننهد بر من

کی پای نهد، حاشا، بر مور سلیمانی؟

زین پس نرود ظلمی بر آدم ازین دیوان

نه بس که عراقی را بینی تو ز نظم تر

در وصف جمال او پرداخته دیوانی