گهی به چه فتد و گه به بند و زندانی

بیا، که بی تو دل من خراب آباد است

جهان نمی شود آباد جز به سلطانی

چه جای توست دل تنگ من؟ ولی یوسف

چنان که چشم خمارین توست مست و خراب

بسوی ما نکند التفات چندانی

چو نیست در دل تو ذره ای مسلمانی