جهان نمی شود آباد جز به سلطانی

در آن دلی، که ندارم، همیشه می یابم

ز تیر غمزه تو لحظه لحظه پیکانی

بیا، که بی تو دل من خراب آباد است

چه جای توست دل تنگ من؟ ولی یوسف

گهی به چه فتد و گه به بند و زندانی

چنان که چشم خمارین توست مست و خراب