در آن دلی، که ندارم، همیشه می یابم

که می برآیدم از غصه هر نفس جانی

امید بر سر زلفش به خیره می بندم

چگونه جمع کند خاطر پریشانی؟

ز تیر غمزه تو لحظه لحظه پیکانی

بیا، که بی تو دل من خراب آباد است

جهان نمی شود آباد جز به سلطانی