چگونه جمع کند خاطر پریشانی؟

چنانم از هوس لعل شکرستانی

که می برآیدم از غصه هر نفس جانی

امید بر سر زلفش به خیره می بندم

در آن دلی، که ندارم، همیشه می یابم

ز تیر غمزه تو لحظه لحظه پیکانی

بیا، که بی تو دل من خراب آباد است