امید بر سر زلفش به خیره می بندم

چنانم از هوس لعل شکرستانی

که می برآیدم از غصه هر نفس جانی

چگونه جمع کند خاطر پریشانی؟

در آن دلی، که ندارم، همیشه می یابم

ز تیر غمزه تو لحظه لحظه پیکانی