آخر این بخت مرا بیداریی

آفتاب از ذره رخ بنهفت؟ نی

حلقه بر در می زدم، گفتی: درآی

اندر آن بودم که غیرت گفت: نی

هیچ کس را بخت چندین خفت؟ نی

از برای تو عراقی طاق شد

از همه خوبان و با تو جفت نی