بیامد دمان تا به نزدیک آب

نشست از بر رخش چون پیل مست

یکی گرزه گاو پیکر به دست

سپه را به دیدار او بد شتاب

هرانکس که از لشکر او را بدید

دلش مهر و پیوند او برگزید