سپه را به دیدار او بد شتاب

نشست از بر رخش چون پیل مست

یکی گرزه گاو پیکر به دست

بیامد دمان تا به نزدیک آب

هرانکس که از لشکر او را بدید

دلش مهر و پیوند او برگزید

همی گفت هرکس که این نامدار