چه توان کرد؟ یار می نشنوی

بر سر کوی تو تماشایی

با وصالت نپخته سودایی

از فراغت شدیم سودایی

هیچ باشد که یار ما آیی؟

جان را به چهره شاد کنی؟

دل ما را به غمزه بربایی؟