از درگه پادشه گدایی

پیش که رود؟ کجا گریزد؟

از دست غمت شکسته پایی

مگذار که بی نصیب ماند

چشمم ز رخ تو چشم دارد

هر دم به مبارکی لقایی

جانم ز لب تو می کند وام