به احتیاط گذر بر سواد دیده من

چو خوش بود اگر، ای عمر رفته بازآیی

زبان گشاده، کمر بسته ایم، تا چو قلم

به سر کنیم هر آن خدمتی که فرمایی

چنان که گوشه دامن به خون نیالایی

نه مرد عشق تو بودم ازین طریق، که عقل

درآمده است به سر، با وجود دانایی