درآمده است به سر، با وجود دانایی

به احتیاط گذر بر سواد دیده من

چنان که گوشه دامن به خون نیالایی

نه مرد عشق تو بودم ازین طریق، که عقل

درم گشای، که امید بسته ام در تو

در امید که بگشاید؟ ار تو نگشایی

به آفتاب خطاب تو خواستم کردن