کز شکر خواب دیده معذور است

نه کسی بوسه رایگان دارد

خوش برآشفت زلف تو که: خموش

زندگانی تو را زیان دارد

در درون جان ناتوان دارد

مرهمی، پیش از آنکه از تو دلم

پیش صدر جهان فغان دارد