دیده بخت بدش اعمش و اعمی بینند

خانگاه کهنش از فلک اعلی یابند

جایگاه نو او جنت ماوی بینند

در جهان هر که ز خاک در او سرمه نکرد

بر سر کوش عزیزان به عراقی نگرند

دل محنت زده اش در کف سودا بینند

بهر او زار بگریند، که او را پیوست