که همه روی مه از مهر فروزان آید

شمس دین، آنکه بدو دیده من روشن شد

نور او در همه آفاق درخشان آید

به جمالش سزد ار چشم جهان روشن شد

لطف فرمود و فرستاد یکی درج گهر

که از آن هر گهری مایه صد کان آید

تا مرا در نظر آید خط جان پرور او