ای بسا آب که در دیده گریان آید

لطف فرمود و فرستاد یکی درج گهر

که از آن هر گهری مایه صد کان آید

تا مرا در نظر آید خط جان پرور او

شاید ار آب حیات از سخنش می بچکد

زانکه آبشخور او چشمه حیوان آید

جان من در شکر آب و شکر اندر خط شد