که خطش چون خط یارم شکرافشان آید

شاید ار آب حیات از سخنش می بچکد

زانکه آبشخور او چشمه حیوان آید

جان من در شکر آب و شکر اندر خط شد

شکر کردم که پس از مدت سی و شش سال

یادش از بندگی بی سر و سامان آید

ای برادر، چه دهم شرح؟ که دور از تو مرا