ای سعادت رخ نمای و ای عنایت دست گیر

راه باریک است و شب تاریک و مرکب لنگ و پیر

تا قدم زین وحشت آباد عدم بیرون نهم

ز آن سرای راحت آباد قدم جویم نصیر

جذبه ای، تا بر کشم جان را ز قعر چاه تن