هشت بستان کرده بهر دوستانش پر نعیم

بر هوا افکنده شادروان نه توی اثیر

شقه شش گوشه را از هفت خم داده دو رنگ

زیر پای مرکب خنگش کشیده چون حریر

هفت زندان از برای دشمنانش پر زحیر

بهر خاصانش کشیده بر بسصاط عرش فرش

بهر خصمانش نهاده در کمان چرخ تیر