ناگه بود که از کف ایام برپرم

شهبازم و شکار جهان نیست در خورم

چون می توان ز دست شهان طعمه یافتن

از دست روزگار چرا غصه می خورم؟

بر فرق کاینات چرا پا نمی نهم؟