پیش ازین بی تو جهان چون بود در کتم عدم؟

نام هستی گه برین و گه بر آن انداخته

چیست عالم بی فروغ آفتاب روی تو؟

کمتر از هیچ است در کنج هوان انداخته

هم بر آن حال است حالی همچنان انداخته

در بیابان عدم عالم سرابی بیش نیست

تشنگان را بهر سود اندر زیان انداخته