آشکارا کرده اسرار تو هم گفتار تو

در میانه تهمتی بر بلبلان انداخته

یک سخن با خویشتن گفته و زان هر ذره را

در زبان صد گونه تقدیر و بیان انداخته

پس بهانه بر زبان ترجمان انداخته

گشته ام سرگشته از وصف کمال کبریات

ای کمال تو یقین را در گمان انداخته