ای کمال تو یقین را در گمان انداخته

آشکارا کرده اسرار تو هم گفتار تو

پس بهانه بر زبان ترجمان انداخته

گشته ام سرگشته از وصف کمال کبریات

گرچه از دریای توحید آب حیوان می کشم

مانده ام از تشنگی بر لب زبان انداخته

تهمت دریا کشم خواهم که دریایی شوم