گرچه از دریای توحید آب حیوان می کشم

پس بهانه بر زبان ترجمان انداخته

گشته ام سرگشته از وصف کمال کبریات

ای کمال تو یقین را در گمان انداخته

مانده ام از تشنگی بر لب زبان انداخته

تهمت دریا کشم خواهم که دریایی شوم

کاندرو موجی نباشد هر زمان انداخته