کاندرو موجی نباشد هر زمان انداخته

گرچه از دریای توحید آب حیوان می کشم

مانده ام از تشنگی بر لب زبان انداخته

تهمت دریا کشم خواهم که دریایی شوم

تا عراقی لنگر من شد دین دریای ژرف

کشتی سیر مرا شد بادبان انداخته