تا شود سیراب ز آب معرفت هر دم گیا

آفتاب قدرتت تابی بر آن انداخته

کیست جان؟ از عکس انوار جمالت تابشی

چیست تن؟ خاکی درو آب روان انداخته

فیض مهرت قطره ای در کشت جان انداخته

کرده عکس روی تو آیینه دل گلشنی

بلبل جان غلغلی در گلستان انداخته