بلبل جان غلغلی در گلستان انداخته

تا شود سیراب ز آب معرفت هر دم گیا

فیض مهرت قطره ای در کشت جان انداخته

کرده عکس روی تو آیینه دل گلشنی

یک نظر کرده خروش از عالمی برخاسته

یک سخن گفته غریوی در جهان انداخته

ز استماع آن سخن مستان عشقت صبح وار