تا به نور روی تو بیند جمال روی تو

در زمانی از زمین تا آسمان انداخته

تا دهد از تو نشانی بی نشان آدمی

در مثال ذات تو وصف نشان انداخته

در دو چشمش نور تو کحل عیان انداخته

برکشیده بهر مشتی خاک ایوان جهان

بر بساطش نه سماط و هشت خوان انداخته