در زمانی از زمین تا آسمان انداخته

ز آرزوی قرب تو مرغان قدسی هر نفس

های و هوی فتنه ای در آشیان انداخته

آفتاب جذبه تو شبنم اشباح را

تا دهد از تو نشانی بی نشان آدمی

در مثال ذات تو وصف نشان انداخته

تا به نور روی تو بیند جمال روی تو