چه مبارک بود آن عزم و چه نیکو سفری؟

دوستان منتظر مقدم میمون تواند

بیش ازین خود نشکیبند، بیا زودتری

گر عزیمت کنی ای دوست، به سوی ملتان

بر خیال تو شب و روز همی گریم زار

چه کنم؟ همرهم و می دهمش دردسری

تا نگویی که چرا رفت سراسیمه ما