بر خیال تو شب و روز همی گریم زار

بیش ازین خود نشکیبند، بیا زودتری

گر عزیمت کنی ای دوست، به سوی ملتان

چه مبارک بود آن عزم و چه نیکو سفری؟

چه کنم؟ همرهم و می دهمش دردسری

تا نگویی که چرا رفت سراسیمه ما

در نمانم ز جوابت، بشنو ماحضری