بویی به مشام من رسانی

آن دل که به بوی تو همی زیست

اینک به تو داد زندگانی

زنده شوم ار ز باغ وصلت

بی تو نفسی نیم خوش و شاد

بی من تو خوشی و شادمانی

چون نیست مرا لب تو روزی