که به معشوق هم نپردازد

دل او را ز غم به جان آرد

تن او را ز غصه بگدازد

به خودش آنچنان کند مشغول

چون کند خانه خالی از اغیار

آن گهی عشق با خود آغازد

زلف خود را به رخ بیاراید