صحرای وجود گشت در حال

در جام جهان نمای باقی

عشق از سر کوی خود سفر کرد

بر مرتبه ها همه گذر کرد

هر کتم عدم، که پی سپر کرد

می جست نشان صورت خود

چون در دل تنگ ما نظر کرد