وا یافت امانت خود آنجا

هر کتم عدم، که پی سپر کرد

می جست نشان صورت خود

چون در دل تنگ ما نظر کرد

آنگه چو نظر به بام و در کرد

خود آن سر کوی بود کاول

زانجا به همه جهان سفر کرد