در میکده می کشم سبویی

در راه امید می زنم گام

ور زانکه نشد لب تو روزی

دانی چه کنم به کام و ناکام؟

باشد که بیابم از تو بویی

دست از دل بیقرار شستم

وندر سر زلف یار بستم