وندر سر زلف یار بستم

در میکده می کشم سبویی

باشد که بیابم از تو بویی

دست از دل بیقرار شستم

بی دل شدم وز جان به یکبار

چون طره یار برشکستم

گویند چگونه ای؟ چه گویم؟