کز آسمان جام برآید صد آفتاب

ساقی، بیار می، که فرو رفت آفتاب

بنمود تیره شب رخ خورشید مه نقاب

منگر بدان که روز فروشد، تو می بیار

بنیاد عمر اگر چه خراب است، باک نیست

خوشتر بود بهار خراباتیان خراب

یاران شدند مست و مرا بخت خفته ماند