یاران شدند مست و مرا بخت خفته ماند

کز آسمان جام برآید صد آفتاب

بنیاد عمر اگر چه خراب است، باک نیست

خوشتر بود بهار خراباتیان خراب

بیدار کن به بوی می این خفته را ز خواب

بگشا سر قنینه، که در بند مانده ام

وز بند من مرا نرهاند مگر شراب