بیدار کن به بوی می این خفته را ز خواب

بنیاد عمر اگر چه خراب است، باک نیست

خوشتر بود بهار خراباتیان خراب

یاران شدند مست و مرا بخت خفته ماند

بگشا سر قنینه، که در بند مانده ام

وز بند من مرا نرهاند مگر شراب

خواهم به خواب در شوم از مستی آنچنان