ای دوست، در به روی طفیلی مکن فراز

خوارش مکن به ذل حجاب خود، ای عزیز

زیرا که از نخست بپرورده ای به ناز

چون بر در تو بار بود دوستانت را

بخشای بر عراقی مسکینت، ای کریم

از لطف شاد کن دل غمگینش ای رحیم