مصرع دوم · شماره 4در جهان خود ز دست عشق که رست؟شاعرعراقیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1آفت عاشقی نه از سر ماست#2این بلا خود ز انبیا برخاست#3داشت بر یوسف و زلیخا دست#4در جهان خود ز دست عشق که رست؟انتخابشده5تا دلم را هوای باطل بود#6جانم از ذوق عشق عاطل شد#7چون ز سیمرغ دید شهپر عشق#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «مثنوی» است.سطر پیشینداشت بر یوسف و زلیخا دست→سطر بعدیتا دلم را هوای باطل بود←