مصرع نخست · شماره 37بر رخش همچو موی آشفتمشاعرعراقیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34ز سهی سرو بس خرامان تر#35سایه غم برفت از سر من#36کافتاب اندر آمد از در من#37بر رخش همچو موی آشفتمانتخابشده38مست و حیران شدم بدو گفتم:#39وه! که بس خوب و دلکش آمده ای#40مرحبا! مرحبا! خوش آمده ای#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «سر آغاز» است.سطر پیشینکافتاب اندر آمد از در من→سطر بعدیمست و حیران شدم بدو گفتم:←