مصرع دوم · شماره 16محض لطف است و عین اخلاص استشاعرعراقیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.13هر ارادت که از محبت شد#14یا ز انعام یا ز رایت شد#15اولش عام و آخرش خاص است#16محض لطف است و عین اخلاص استانتخابشده17در کلام خدای می خوانی#18که: «علیک محبت منی»#19چون محبت رسد به عین کمال#دربارهٔ این سطرسطر شماره 16 از «مثنوی» است.سطر پیشیناولش عام و آخرش خاص است→سطر بعدیدر کلام خدای می خوانی←