عشق «اویی» او ازو بربود

باده عشق او همی نوشید

چون خودی خودش ز یاد برفت

خرمنش جملگی به باد برفت

او نه معدوم ماند و نه موجود

شیخ شبلی به چشم حال بدید

که به غایت رسید کار مرید