ناگزیرش بود ز دلداری

جان فرهاد، اگر چه شیرین بود

عاقبت هم برای شیرین بود

هر که او را دلی بود، باری

ای که عاشق نه ای، حرامت باد

زندگانی، که می دهی بر باد