مصرع دوم · شماره 66گاه در شهر و گاه در صحراشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.63آن نگارین ره حرم برداشت#64گلخنی را بدان صفت بگذاشت#65وامقی گشته در پی عذرا#66گاه در شهر و گاه در صحراانتخابشده67گاه سودای آن پری پختی#68گاه با خویشتن همی گفتی:#69چه خیال است؟ پادشاهی را#دربارهٔ این سطرسطر شماره 66 از «حکایت» است.سطر پیشینوامقی گشته در پی عذرا→سطر بعدیگاه سودای آن پری پختی←