مصرع نخست · شماره 67گاه سودای آن پری پختیشاعرعراقیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.64گلخنی را بدان صفت بگذاشت#65وامقی گشته در پی عذرا#66گاه در شهر و گاه در صحرا#67گاه سودای آن پری پختیانتخابشده68گاه با خویشتن همی گفتی:#69چه خیال است؟ پادشاهی را#70به گدایی کجا بود پروا؟#دربارهٔ این سطرسطر شماره 67 از «حکایت» است.سطر پیشینگاه در شهر و گاه در صحرا→سطر بعدیگاه با خویشتن همی گفتی:←